Dubbelspel

Terecht stelt Ivan Vandecloot deze week in De Morgen dat men een unieke kans laat liggen om van de VRT een toekomstgericht en dynamisch bedrijf te maken. Onder het mom dat iedereen moet inleveren, dus ook de VRT, ontstond blijkbaar het momentum om het bedrijf één been af te zetten. Het lijkt wel alsof de case “Buyle” zich gaat herhalen, maar dan niet op één persoon maar op een heel bedrijf.

De minister (gesteund door haar collega’s in de Vlaamse regering) wil dat er gesnoeid wordt en wil een kruiwagen vol met takken voor haar deur zien verschijnen. Van waar die dan komen doet er niet toe, als er maar gesnoeid wordt.

Door de huidige handelswijze laat de Vlaamse Regering kansen liggen. Want de manier waarop de Vlaams regering momenteel omgaat met het bedrijf is niet bepaald fraai te noemen. Er is niet alleen contractbreuk (er is namelijk een beheersovereenkomst met financiële engagementen) maar ook naar de toekomst toe wordt weinig perspectief geboden. Hoe ziet deze regering eigenlijk de volgende beheersovereenkomst? Vreemd dat de sp.a-leden die nu tegen stemmen, dat 6 maand geleden niet deden toen de brief van de minister op de tafel van de Raad van Bestuur belandde… toen al waren de consequenties van haar verzoek in te schatten …  of heeft men zich van petje vergist en het plan vanuit de ACOD-bril bekeken waarvan één van de leden algemeen secretaris is.

Kan het bedrijf besparen? Zeker! Loopt er 400 man teveel bij de VRT? Waarschijnlijk! Deugt het recept waarmee de Vlaamse Regering het bedrijf opzadelt: NEE! Dit gaat niet over besparen maar over “afrekenen”. Letterlijk en figuurlijk.

Letterlijk in de cijfers. Figuurlijk in de dubbelzinnigheid: men moet besparen zonder afbreuk te doen aan de kwaliteit en het aanbod…

Je kan een bedrijf niet méér treffen dan in zijn portemonnee. En dat heeft de tandem Peeters/Lieten goed begrepen. Er zijn vele vragen te stellen over de werkwijze die momenteel wordt opgedrongen. Waarom heeft de regering de situatie zo laten ontsporen? Waar blijft de nieuwe C.E.O.? Er worden bewust namen gelekt om de kandidaten kansloos te maken. Ondertussen wordt in de achterkamertjes met “profielen” geschoven, profielen die het best aansluiten bij de wensen van de politiek in plaats van bij het bedrijf. Van een onafhankelijke professionele screening is al lang geen sprake mee.

Hopelijk neemt het management het toegekende mandaat met beide handen aan om de marktpositie van de VRT te behouden en zich verder toekomstgericht te ontwikkelen. “Crisissen zijn een uitdaging” schreef ooit een succesvolle Vlaamse ondernemer. Maar daar zal de Vlaamse regering moeten bij helpen en het dubbelspel wat nu gespeeld wordt stopzetten.

Want Vlaanderen verdient, nu meer dan ooit, een onafhankelijke openbare omroep. Een omroep die rekening houdt met alle aspecten van de samenleving en daarover verslag doet. Uiteraard worden af en toe fouten gemaakt of regels overschreden, maar dat is niet vreemd als je met mensen werkt.

Zonder schroom mogen we stellen dat de openbare omroep in zijn huidige vorm en samenstelling als één van de meest performante binnen Europa genoemd kan worden en dat mag ook wel eens gezegd worden.

Daarom mijn oproep aan de brede politiek om kritisch maar ook positief met het bedrijf om te gaan. Je kan als omroep maar succesvol zijn als je alle elementen van de succesfactorentoepast. En daar hoort zowel een serie als Thuis op één bij als Cobra TV op Canvas. Of een Mezzo op Radio 1 tot Peter Van De Veire op MNM. Deze laatste zorgt niet alleen voor een financiële ontlasting van de Vlaamse belastingsbetaler maar ook dat er wekelijks meer dan 600.000 luisteraars bereikt worden die anders met geen enkel mediaforum in contact komen.

Het huis moet er zich bewust van zijn dat ze met belastinggeld werken en dat dit dus goed besteed moet worden. Maar het grootste probleem om van de VRT een echt succesvol en efficiënt bedrijf te maken zijn onder andere twee verschillende personeelstatuten, namelijk die van de contractuelen en statutairen. Dat zorgt ervoor dat een heleboel mensen op de payroll blijven staan, ook al hebben ze eigenlijk geen enkele bijdrage meer aan de output van het bedrijf. Maar ze kosten wel handenvol geld en bezwaren onnodig de balansen van het bedrijf. Het is toch verbazend dat men 75 man op (pre)pensioen kan sturen zonder die te vervangen? Hoeveel zijn er zo nog?

Misschien moet de minister maar eens de moed hebben om een inventaris te maken van de werkelijke problemen en deze aanpakken zonder vooroordelen of dogma's.

Diezelfde kruiwagen vol met takken zal nog steeds voor de deur staan maar tegelijk zal er in de tuin een prachtige boom staan die nog op een boom zal lijken ook.