Haal bruggepensioneerden uit hun gevangenis

Op dit moment telt dit land ongeveer 120.000 bruggepensioneerden (115.552 in 2009). Daarvan zijn er slechts 1.976 die werk moeten zoeken. De overige zijn vrijgesteld van prestatie. De totale kostprijs van het stelsel kostte in 2009 1.502 miljard euro (bron RVA Jaarverslag). Daarnaast is er bij onze KMO’s een enorme vraag naar gemotiveerde en ervaren werknemers. Het Radix-model biedt een oplossing aan beide problemen.

De jongste bruggepensioneerde is 48 jaar. Hij krijgt naast een werkloosheidsvergoeding een aanvullende premie van zijn laatste werkgever. Stapt hij uit dit statuut dan verliest hij echter alle rechten. Logisch. Maar niet voor de bruggepensioneerde. Want die heeft nu een zorgeloos bestaan en kan rustig in het zwart wat bijklussen. Waarom zou hij nog zijn nek uitsteken?

De overheid en vakbonden kiezen al jaren té makkelijk voor dit statuut om deze ervaren werknemers te dumpen op het sociaal kerkhof dat brugpensioen heet.

Recent maakt de werkgeversorganisatie Unizo nog bekend dat verschillende zelfstandige kleinhandelbedrijven op zoek zijn naar honderden medewerkers op langdurige openstaande vacatures in te vullen. Waarom zet de overheid hier niet volop in? 1.000 werklozen & 100.000 mio minder voor de overheid? Of ziet men het als een onpopulaire boodschap om voor de verkiezingen tegen mensen te zeggen dat ze moeten werken?

Maar de bruggepensioneerde zit ook gevangen in zijn statuut. Hij mag geen enkele prestatie meer verrichten of verliest al zijn rechten. Daarom pleit LDD met het Radix-model voor een aanpassing van het statuut van bruggepensioneerden.

Het Radix-model komt erop neer dat de bruggepensioneerde de kans krijgt, op vrijwillige basis, uit zijn statuut te stappen om een tijdelijke opdracht te vervullen bij een werkgever die bv gebruik wil maken van zijn kennis en ervaring of om bv een zwangerschapverlof te overbruggen.  Op die manier krijgt de bruggepensioneerde de kans om zich opnieuw actief in te schrijven in de arbeidsmarkt zonder zijn opgebouwde rechten te verliezen. Als de tijdelijke opdracht ophoudt of de overeenkomst beëindigd wordt kan hij probleemloos in zijn oud statuut stappen.

Er zijn 5 belangrijke voordelen aan dit systeem:

- de bruggepensioneerde kan, op vrijwillige basis, herintreden en zijn kennis ter beschikking stellen en kan zich opnieuw nuttig voelen in de maatschappij.

- het bedrijfsleven kan beroep doen op ervaren en gemotiveerde arbeidskrachten om jongeren op te leiden

- de bruggepensioneerde betaalt opnieuw bijdragen aan de sociale zekerheid ipv van geld te kosten. Vanwege zijn volwaardig inkomen neemt de koopkracht toe.

- het systeem ontmoedigt het zwartwerk bij deze arbeidsgroep.

- het bedrijf dat beroep deed op het systeem blijft zijn bijdrage betalen aan de sociale zekerheid, ook als de bruggepensioneerde opnieuw in het arbeidscircuit treedt.

Los van dit voorstel blijft LDD resoluut tegen het afsluiten van nieuwe overeenkomsten van brugpensioen. In de meeste gevallen gaat het om herstructureringen van gezonde (internationale) bedrijven die hun herstructurering op de schouders van de lokale belastingsbetaler wil afwenden.

Op die manier krijgt het statuut een uitdoven karakter en kan, mits een creatieve aanpak, het geld opbrengen aan de overheid ipv te kosten.