Een boze burger

Voor een niet-verzuurde, geëngageerde en geïnteresseerde burger was het een schokkend weekend. Reeds met "rode" oortjes kreeg je de schuldbekentenis van een vooraanstaand SP.a'er die erkent dat het integratiebeleid is mislukt op je ontbijtbord, in de namiddag bij de koffie een persvoorstelling van het nieuwe boek van de Premier die na zijn lofzang over de Derde weg nu het nu plots heeft over de "Vierde Golf" en bij het gezellige kaarslicht tijdens het diner nog op de valreep de aankondiging dat Laurent gaat trouwen. Wie durft nog te beweren dat België een saai land is...

Wat de aanleiding is van zoveel helderheid bij het politiek establisment is een raadsel. Feit is dat het blijkbaar minimum 10 jaar duurt voor het bij de vertegenwoordigers van het volk (waarom gebruikt men die term nog zo weinig) doordringt waar de knelpunten zitten binnen ons sociaal-maatschappelijk bestel. Wat gaat dat worden nu onze verkozenen binnenkort nog verderaf zullen komen te staan van de burger met de nieuwe kieswet en het enkel nog om "vedetten" zal gaan die het zullen opnemen voor het volk...

Maar goed, eindelijk komt er beweging en (h)erkenning van wat de werkelijke problemen zijn! Besef is nu eenmaal het begin van de verandering. Nu men het erkent, wordt men medeplichtig én dus genoodzaakt om de handen uit de mouwen te steken. Hopelijk komt men er deze keer werkelijk toe om te handelen. Want er is geen kloof tussen politiek en de burger... er is een kloof tussen wat de politiek (zou moeten) doen en vooral... niet doet!

Louis Tobback heeft gelijk als hij zich de vraag stelt welk integratiebeleid gefaald heeft? Inderdaad, het heeft niet gefaald want er is er geen... Maar een oplossing ligt nu eenmaal in vooruitzien en niet blijven schamperen op degenen die niet gedaan hebben wat ze beloofden en medeverantwoordelijk zijn voor de huidige toestand. En dat zijn er niet weinig...

De grote maatschappelijke uitdaging zal dan ook niet liggen in het thuiswerken of de belasting op arbeid verlagen (wie gaat dat sociaal zekerheidsapparaat gaan betalen met de toenemende vergrijzing?) maar wel in het vinden van een model waarin verschillende culturen zich met elkaar verenigingen om samen-te-leven.

De belangrijkste stappen zullen van het politiek bestuur moeten komen (daar dient politiek toch voor, om dingen te veranderen) maar ook van de media, de allochtonen als van de autochtonen die een knop zullen moeten omdraaien. Ik verduidelijk me verder.

Het politiek bestuur moet klare taal spreken en duidelijk stellen waar het op staat. Het verleden heeft bewezen dat het Vlaamse volk nooit problemen heeft gehad maar mensen van andere cultuur of religie. Kijk maar hoe de Joden, Chinezen, Italianen zich ingeburgerd hebben en zich in een aanvaardbare harmonie bewegen binnen onze omgeving. Dat kan trouwens ook gezegd worden van een heel grote groep Arabieren die hier reeds lang wreedzaam samen leven binnen onze gebieden, hun moslim-zijn volop beleven en toch hier werken, onze taal spreken, hier leven...

De politiek heeft een aantal belangrijke factoren uit het oog verloren of verkeerd benoemd. Zo heeft men de eerste allochtonen "gastarbeider" genoemd, waardoor ze een voorwaardelijke status kregen en er dus eigenlijk niet veel moest voor doen. Toen men merkte dat een aantal van hen hier bleven heeft men nagelaten de voorwaarden die eigen zijn aan het "voorwaardelijke" te veranderen en duidelijk te stellen wat wordt verwacht als men "blijft". Dat is nl. het jarenlang opgebouwde samenlevingmodel uitleggen aan de nieuwkomers, duidelijk stellen welke normen en waarden we hanteren en vooral: dat er niet aan te tornen valt!

Ook voor het decennialang falen van Justitie (wat al aan de gang is sedert Wathelet het departement beheerde) betaalt men nu een prijs: de kleine groep relschoppers die – helaas – vaak bestaat uit allochtone jongeren bestaan omdat ze niet aan de bak komen en dus vervallen in de criminaliteit, worden amper vervolgt en dat leidt tot flinke irritatie bij de bevolking. Daarbij komt dat het vallen van de Muur de zaak alleen maar complexer is geworden… De misdaad is sedert de jaren '60 vertienvoudigt met het bijkomend probleem dat het een "kleurtje" heeft gekregen...

Als ik nu hoor dat "allochtone criminelen die hervallen" uit het land gezet moeten worden denk ik automatisch aan Filip Dewinter, maar nee, het is onze eigenste Premier… Dat het één enkele keer zover zal moeten gaan is mogelijk, maar niet noodzakelijk om tot een leefbare samenleving te komen. Klare taal spreken zonder nuances is de enige oplossing om tot een werkbaar model te komen.

Maar ook op marco vlak zullen de beleidsmakers een tandje moeten bijsteken en de mondiale problemen werkelijk erkennen. Zolang de werkelijke eigenaars van de grondstoffen in ontwikkelingslanden (hoe lang gaat die ontwikkeling eigenlijk nog duren?) slechts een fractie krijgen van de werkelijke marktwaarde zal de integratiedruk blijven toenemen. Met welk recht ontzegt het Westen deze mensen het recht op een levenswaardig bestaan? Dit zal verder moeten gaan dan permanent oorlogje spelen met wereldvreemde en rotverwende politieke leiders van de grote machten... het zal nu eens moeten gaan over de essentie: namelijk "recht" laten toekomen wie het toekomst...

Maar ook de media zullen hun verantwoordelijkheid moeten opnemen en het moraliserend gezeur achter zich laten. Het is wel geweest. Journalisten zijn teveel politici geworden die hun verlichte ideeën aan iedereen wilden opdringen. De generatie van mei '68 is teveel blijven hangen in hun emancipatiedrang en meenden dat alles en iedereen zich moest aanpassen... men heeft geweigerd in te zien dat het gaat om culturele oorzaken en geen sociale tegenstellingen die er slechts het gevolg van zijn.

De media, verlamd door hun politieke kaste waartoe ze behoorden, heeft nagelaten de werkelijke problemen van het volk op te sporen en er over te berichten. Men heeft geprobeerd de erfenis van het verleden te verdedigen en heeft vergeten de politiek maar ook de burgers te wijzen op hun plichten en verantwoordelijkheden... Men heeft zijn onafhankelijke rol verloren en heeft verkrampt gereageerd op het ontstaan van nieuwe tendensen zoals extreem rechts.

Maar ook de allochtonen zullen keuzes moeten maken. Willen ze mee evolueren in een maatschappij die de hunne kan zijn of willen ze zich blijven vastklampen aan verstarde en voorbijgestreefde modellen? Zijn ze bereid zich te verlichten en tot de kern van de spirituele kracht van hun geloof te komen of kiezen ze voor de bevoogding van hun geloof? Laten ze hun onmenselijke standpunten over bv de rol van de vrouw en de gearrangeerde huwelijken achter zich om met ons tot een humanere en leefbare samenleving te komen? Binnen onze cultuur kunnen ze alvast kiezen...

Een keuze heeft altijd consequenties: dat betekent dat kinderen zo vroeg mogelijk Nederlands moeten leren en zich volledig inburgeren in de Vlaamse scholen. Wil men één van ons zijn, dan zal met zich ook tussen "ons" moeten begeven en zich niet isoleren. Dat betekent dat het individu over een vrije keuze moet kunnen beschikken met o.a. het stopzetten van geregelde huwelijkheden (die niet alleen vaak een financieel-economisch karakter hebben om het familiebezit te beschermen maar, blijkt uit een Nederlandse studie, ook het aantal kindersterfte-gevallen of de kans op een gehandicapt kind tot 40 % verhogen door inteelt!!!). Dat betekent dat men zijn kinderen zal moeten corrigeren wanneer ze in hun puberteit of later de verkeerde kant opgaan… Men kan ook een goede moslim zijn zonder zich 5 keer per dag naar Mekka te bidden...

Maar ook de autochtone Vlaming zal uit zijn schelp moeten kruipen en open staan voor verandering, vernieuwing en stoppen met het krampachtig verdedigen van de "eigen cultuur". Die bestaat niet! Cultuur is evoluatief en wordt gemaakt door de deelnemers van het moment. Hoe waren we anders zo ver gekomen? Dat betekent een minimum aan verdraagzaamheid tegenover de "anderen". Als ik op zondagmorgen om 9 u. uit mijn bed wordt gedrild door het luiden van de klokken van de kerk, moet ik ook kunnen verdragen dat moslims naar de moskee gaan.

Verdraagzaamheid is een gedragscode en begint reeds bij het opvoeden. We zullen maar goed onderwijs krijgen als we de school erkennen in zijn werkelijke rol en niet als goedkope baby-zit. Dat wil bv. zeggen dat als we onze kinderen leren dat bij ieder "alstublieft" automatisch een Dank U wel volgt enz… Dat kan door zelf het goede voorbeeld te geven, thuis maar ook op de weg, ... Een doorgedreven consequente houding leidt altijd tot resultaat!!!

Met een beetje goede wil worden boze burger boeiende burgers!

verschenen in de Financieel Economische Tijd van ../12/2002