You are hereBlogs / rudi's blog / Maaltijdcheques

Maaltijdcheques


By rudi - Posted on 01 maart 2016

In 1965 werden de maaltijdcheques ingevoerd als een maaltijdvergoeding voor werknemers in bedrijven waar geen bedrijfsrestaurant aanwezig was en voor de werknemers die de baan op moesten. In 2012 gaf 80 % van de Belgische werkgevers maaltijdcheques aan hun personeel en een aantal jaren geleden kwam daar ook de ecocheque bij. Dit komt neer op een totale waarde van 1,5 miljard euro. 

In de zoektocht naar efficiëntie en kostenbeheersing zou je denken dat de overheid, bij een positief voorstel door derden, onmiddellijk op de kar zou springen, wetende dat dit hen overigens geen geld zou kosten. Dit dachten ook een paar jonge parlementsleden toen zij voorstelden om de wijdverspreide en algemeen gekende maaltijdcheque te vervangen door een netto-storting op de rekening van betrokkene.

De motivatie was glashelder en alle partijen zouden winnen bij de afschaffing ervan – op één partij na. De factuur voor de werkgevers wordt 45 miljoen euro lichter (commissies, administratiekosten), die van de handelaar 87 mio euro (administratieve lasten en commissies) en voor de werknemers is dit 7,8 mio verlies wegens verloren of vervallen cheques. Alles samen is dit dus min 113 euro op jaarbasis!

Dit kan heel eenvoudig opgelost worden door 2 extra lijnen op de loonbrief van de werknemer te zetten. De zuivere afschaffing van het chequesysteem en de vervanging door een netto-maaltijdvergoeding veranderen de sociale en (para)fiscale spelregels helemaal niet. Het voordeel “maaltijdcheque” blijft bestaan,  enkel de manier waarop het voordeel uitbetaald wordt (de drager) verandert.

Logisch, zou je denken…

Helaas, we leven in België waar simpele dingen graag ingewikkeld worden gemaakt en/of gehouden. Uit de hoek van de vakbonden kwam onmiddellijk de verwachtte tegenwind die stelden dat het een poging zou zijn om de sociale zekerheid uit te hollen. Wat ze daarmee bedoelen is mij nog altijd niet duidelijk gezien de parlementsleden het enkel hadden over vereenvoudiging en nooit over de wijziging van het statuut.  

Dat de uitgevers van de maaltijd- en andere cheques in actie zouden schieten was te verwachten. Het ultieme excuus was dat ze, net nu het voorstel op tafel kwam, miljoenen hadden geïnvesteerd in software om de waarde te digitaliseren. Daardoor zie je de gebruikers nu met 2 kaartjes in de hand hun boodschappen betalen: ééntje voor hun maaltijdcheques en daarnaast ook hun gewone bankkaart.

Maar dat de grootste tegenwind uit eigen rangen zou komen, was nog het meest verrassende. Terwijl Comeos, Unizo en VOKA het idee steunen, zette het VBO de hakken in het zand. Onbegrijpelijk! Dat dergelijke organisatie van werkgevers, die om de haverklap staat te roepen dat procedures en administraties eenvoudiger moeten, het voorstel onderuit halen is ongezien. Je vraagt je af of de directie van zulke organisatie soms nog wel eens verder komen dan een VIP-loge van één of ander exclusief evenement. Hebben zij hetj soms nog eens over de zorgen van de “gewone” ondernemer? 

We kunnen alleen maar hopen dat de jonge leeuwen die het voorstel hebben gelanceerd, geen last hebben van noch angst hebben voor die krachtige lobbymachines en hun plannen onvoorwaardelijk kunnen doorzetten. Dan heeft deze regering alvast één belofte waargemaakt rond administratie vereenvoudiging en 130 miljoen euro bespaart aan het bedrijfsleven.

Video

Rudi in Ter Zake

Rudi op TV Oost

Debat op TV Oost