Waar gaan deze verkiezingen over?

Net zoals een bedrijf op regelmatige tijdstippen de bakens uitzet voor de toekomst ervan door b.v. maken van een jarenplan of strategie zouden verkiezingen het moment moeten zijn waarbij de politieke vertegenwoordigers stelling nemen waarvoor ze de komende jaren/decennia willen staan.

Politiek geïnteresseerden zullen het met mij eens zijn dat er op dit ogenblik weinig animo te bespeuren valt waar de accenten de komende jaren dienen te worden gelegd om de samenleving in de status te houden waarin ze zich bevindt. Het zou nochtans wenselijk zijn om hier snel kleur te bekennen en vooral, dat de kiezer zich bewust wordt van het talmend non-beleid waarop wij afstevenen, want de bedreigingen die op ons afkomen zijn niet min.

Er is niet alleen het toenemend en zeer verontrustend syndroom van bedrijfs-moeheid bij de ondernemers maar ook de financiële splinterbom die op ons afkomt door de vergrijzing van de bevolking, die een extra dimensie krijgt door het feit dat België (nog steeds) over een gigantische schuldenberg beschikt. Hoogtijd voor beleid!

Waarover het dan wel moet gaan? Een herverdeling van het pakket sociale maatregelen, het verhogen van de arbeidsgraad, het stimuleren van ondernemerschap (starters en bestaande bedrijven) en een beter beheer van de overheidsfinanciën.


Wat sociale zekerheid betreft is België één van de grootste besteders in de wereld. Toch is er nog sprake van armoede en ontstaan stilaan wachtlijsten bij diverse zorgverstrekkers? Belangrijkste oorzaak hiervan is de wildgroei van maatregelen zonder enige coördinatie. Meer nog: zonder enige controle. Stevaert heeft het over verhoogde controles? Maar is dat dan ook voor de steuntrekkers? Men kan in België perfect 10 jaar werkloos zijn zonder enige vorm van controle. Getuigt zoiets van goed beheer?

In onze welvaartstaat zijn uitkeringen aan behoeftigen een terechte keuze. Maar is dat ook zo voor degenen die het zien als 'een recht' zonder enige plicht? Een heleboel maatschappelijke instellingen kraken onder de overlast van werkdruk en capaciteitsproblemen. Verpleegsters werken dag en nacht voor het loon dat een gezinshoofd krijgt om niets te doen… Waarom worden langdurige werklozen (bv. na 5 jaar) niet ingeschakeld in de zorgsector (ziekenhuizen, bejaardeninstellingen, kleuteropvang, platsoendiensten, etc.)? Men krijgt tenslotte toch een vervangingsinkomen van de gemeenschap. Waarom daar geen wederdienst tegenover stellen? Het zal inderdaad het doorbreken zijn van taboe's, maar wel ten bate van de maatschappij.


Vanaf 2010 zal de vergrijzing zich vooral zichtbaar maken in de openbare financiën. Vanaf dan zal de reeds grote groep gepensioneerden zich flink beginnen uitbreiden. Er is maar één middel om de lasten betaalbaar te maken en dat is langer werken! Niet alleen in tijd (40 uren-week) maar ook in duurtijd: iedereen werkt min tot 65 jaar, afschaffen van het stelsel van brugpensioen. Het verhaal van de metser gaat niet op, want die moet inderdaad vroeger werken dan een dokter, maar hij werkt ook steeds minder t.o.v. vroeger. De meeste bouwvakkers zie je al op retour in hun busjes om half drie in de namiddag... dus laat ons vooral, ook in dit debat, eerlijk blijven.

In Nederland (dat er financieel een stuk beter voorstaat) is nu reeds sprake van om te werken tot 67 jaar! Moet men dan werken tot men erbij dood valt? Nee. Men dient creatiever om te gaan met werktijd en werkverdeling. Wees creatief. Ontwikkel een systeem waarin men bv. vanaf 50 jaar minder kan werken, zonder loonverlies, door bv. de sociale lasten drastisch te verlagen waardoor men meer netto-loon heeft voor dezelfde bruto loonlast voor het bedrijf. Op die manier kan men bv. een stelsel creeëren voor schoolverlaters waardoor het bedrijfsleven 1,5 jobs krijgt voor de prijs van nu één overbelaste voltijdse werknemer! Een belangrijk voordeel voor de overheid: er verdwijnen 2 steuntrekkers die leven uit de overheidsruif én daarbij nog gedemotiveerd zijn omdat ze beiden – terecht – van oordeel zijn geen onderdeel uit maken van het maatschappelijk leven.

Maar er dienen ook nieuwe creatieve stimuli ontwikkeld te worden voor het bedrijfsleven. Een groot aantal zijn reeds herhaaldelijk opgesomd en kregen voldoende aandacht. Maar naast starters moeten bedrijven ook gestimuleerd worden tot behoorlijk bestuur. Zo is één van de belangrijke oorzaken van veel faillissementen van gezonden ondernemingen de slechte betalingscultuur van een aantal bedrijven die in hun wanbeheer (en wanbetalingen) vaak gezonde bedrijven meesleuren in hun ondergang. Waarom geen systeem invoeren om, naast de bestaande wetgeving van verplichte betaling op 30 dagen, bedrijven die hun leveranciers contact betalen de 2% betalingskorting netto mogen incasseren welke vrijgesteld wordt van belasting? Uiteraard dient zoiets Europees geregeld.

Tot slot dienen de publieke financiën dringend en drastisch gesaneerd te worden. Het is een weinig sexy onderwerp voor de burger, laat staan dat het een ideaal verkiezingsthema is. Waar is alle wijsheid hierover van Verhofstadt gebleven? Waar zijn zijn zorgen gebleven die hij zo treffend en juist beschreef in zijn burgermanifesten?

Hoe zeer de politiek, maar ook de journalisten, hierover zwijgen, toch zal op zeer korte termijn duidelijk worden dat we hier schier voor een onmogelijke opdracht komen te staan om flink in te grijpen. De werkelijkheid zou hier soms wel sneller kunnen werken als het volgehouden 'njet' van Di Rupo over de sanering van de openbare financiën. En voor alle duidelijkheid: als men de oplossing legt bij het bedrijfsleven zal het er economisch ook in Vlaanderen straks gaan uitzien zoals de sites van de koolmijnen in Wallonnië... en is het dat wat wij willen?

Laat de rente slechts met 2 procent verhogen, de economie op gang komen in centraal Europa door de aansluiting bij de E.U. en de Aziatische motor opnieuw aanslaan en het sociaal en economisch bloedbad zal niet te overzien zijn... Het adagio "vooruitzien is beheersen" is toch niet exclusief voor het bedrijfsleven bedoeld maar ook voor regeringen?!

Burgers zullen op hun verantwoordelijkheid moeten gewezen worden. Het treft mij steeds hoe grootouders vertederend en beschermend omgaan met hun kleinkinderen, maar hoe egoïstisch ze zijn als het op 'graaien' in de staatskas op aan komt en het behouden van hun 'rechten'. Ooit gehoord van de tering naar de nering zetten.

Wordt het niet eens tijd dat we hen duidelijk maken dat hun generatie, die verantwoordelijk is voor de gigantische schuldenberg, enige inspanningen (lees: inleveringen) moeten doen om het systeem in stand te houden?

Maar meest van al moet er een einde komen aan de 'alles is gratis' cultuur en de 'overheid regelt het wel', een systeem wat vooral door de socialisten wordt gepromoot. Het is natuurlijk populair om te stellen dat alle treinverkeer gratis zou moeten zijn, maar men vergeet erbij te zeggen wie dat gaat blijven betalen. De socialisten hebben in ieder geval reeds in het verleden bewezen niet met geld te kunnen omgaan... wordt het dan niet hoog tijd dat de liberalen zich in een volgende regering gaan bezinnen over de keuze van hun partners om het land veilig te stellen voor de toekomst? Misschien kan Nederland hen tot enige inspiratie brengen?

Maar meest van al moet het collectief bewustzijn worden aangescherpt en daar rust een grote plicht bij de media. (Politieke) Journalisten moeten terug in hun originele rol vervallen om klankbord te zijn van de maatschappelijke evoluties en bedreigingen. Daarbij schiet de openbare omroep hier de laatste tijd flink tekort door te kiezen voor favoritisme en populisme. Niet alleen de stemtest maar ook de uitzendingen van Bracke & Crabbé zijn van zo'n vooringenomenheid, manipulatie en/of oppervlakkigheid dat ze de naam 'duidingsprogramma' onwaardig zijn. Ook hier moet men dringend terug naar de professionele benadering van de thema's i.p.v. de populaire. Waar zou Daniël Buyle dezer dagen nog uithangen?

Rudi De Kerpel.
Ondernemer.


---------------------------------

(De auteur wenst te benadrukken dat dit artikel in eigen naam is geschreven).