Zeepbel

Het vertrek van Steve Stevaert doet mij terugdenken aan de internet-hype eind jaren '90. Ook toen ontpopte zich een generatie wonderboys uit de rangen van de 'big five' consultantbureaus die de zakenwereld eens op zijn kop ging zetten.

Het waren vooral degene die zelf nooit achter het stuur hadden gezeten maar wel beladen met master-degrees die de meest dwaze plannen ontwikkelden en er zelfs in slaagden om gevestigde beleggers te overtuigen. Het resultaat is ondertussen gekend: meer dan 1.000 miljard dollar kapitaalvernietiging. Ondertussen is het back to basics en overleefden enkel die concepten die gebaseerd waren op werkelijke noden of kansen. En ook daar vluchten de grote 'verlichters'met enkele miljoenen verloren beursgeld naar onbekende oorden.

Het is niet alleen Stevaert die voor de (politieke) noorderzon kiest, eerder al ging Luc Van Den Bossche hem voor en ook onze premier wou de sprong maken naar een goedbetaald Europees mandaat.

Kan u ze zich nog herinneren? De Derde Weg van Verhofstadt, De Vierde Golf van Blair, Socialisme is Gratis van Stevaert. Hoever staat men eigenlijk met al deze aangekondigde plannen van verandering en vernieuwing. Kritische analyses van de pers kan je daarbij niet verwachten, gezien de meeste van deze geschriften wel door een of andere bevriende (hoofd)redacteur bij elkaar zijn geschreven.

Dat Stevaert nu vertrekt mag niet verbazen. Hij weet als cafébaas beter dan wie ook dat de voorgestelde recepten niet deugen. En zelfs in een café kan je wel eens een rondje van de baas geven maar finaal moet er wel geld in de kas komen, er moet gewerkt worden.

De tijd van de ontnuchtering zal zich dan ook snel aandienen. De eerste signalen zijn er reeds met het stilvallen van de economische groei. Ongetwijfeld gevolgd door een explosie van de werkloosheid.

Los van de dramatische vooruitzichten blijft deze generatie volhouden dat er niet echt problemen zijn. Het meest ergerlijke daarbij is dat ze enorm veel tijd en kansen heeft laten liggen om de noodzakelijke reserves aan te leggen voor slechtere tijden.

De generatie Verhofstadt/Stevaert had de mogelijkheid om geschiedenis te schrijven. De besparingen waren ingezet door Dehaene en ze kregen de kans om in tijden van economische welvaart de noodzakelijke bestuurlijke vernieuwing aan te brengen, te snoeien in het overheidsapparaat, de Walen aan te spreken op hun eigen verantwoordelijkheid, noodzakelijke saneringen door te voeren in de uitgaven van de sociale zekerheid. Helaas, de persoonlijke ambities wogen zwaarder dan het geweten en het aangekondigde engagement.

Daarom wordt het hoog tijd dat een nieuwe beweging zich aandient van verantwoordelijke burgers om een zwenk naar extreem-rechts te voorkomen. Je zou het 'verstandig rechts' kunnen noemen. Het uitgesproken succes van Fortuyn en Sarkozy in zowel in Nederland als Frankrijk bevestigen de schreeuw naar echt bestuur met respect voor de eigen culturele en morele verworvenheden.

Het is niet de volksmens die verzuurd is, maar de politiek correct denkende intellectueel. Als de bevolking een signaal stuurt moet daarmee iets gedaan worden en dat doen ze dus niet!

Het bedrijfsleven mag dan ook niet lijdzaam toezien en wachten tot het te laat is. Het moet via zijn organisaties druk uitoefenen voor de noodzakelijke veranderingen en eventueel het heft in eigen handen nemen. We hebben met z'n allen niet alleen een economische maar ook een sociaal/maatschappelijke verantwoordelijkheid. En dat kan alvast beginnen met het open en duidelijker communiceren met onze medewerkers. Over de bedreigingen maar ook de kansen die op ons afkomen.

Want besef is nog steeds het begin van de verandering.


Rudi De Kerpel.