Manifest voor Vlaanderen

Je kan toch geen beter moment bedenken om een Manifest voor een Zelfstandig Vlaanderen uit te brengen, nu België zijn 175e verjaardag viert.

Het boek is het resultaat van de denkgroep In de Warande, waar uw dienaar lid van is, en als doel heeft op een zakelijke, nuchtere manier de constructie België door te lichten en vooral: na te gaan wie de rekeningen betaald.

Het boek wil bevestigen aan iedereen die dit intuïtief aanvoelt dat Vlaanderen veel meer kansen en welvaart zou kennen mocht het loskomen van zijn huidige structuur en dit aan de hand van feiten en cijfers en niet met sentiment en slogans.

Je moet stekeblind zijn om niet vast te stellen dat de tegenstellingen groeien tussen de twee gemeenschappen. Het zou dan ook voor beide regios beter zijn mochten ze elkaar loslaten en hun eigen koers varen. En het resultaat zou kunnen zijn dat Wallonië veel sneller uit het dal kruipt dan gedacht wordt. Slowakije is daar een mooi voorbeeld van.

Vlaanderen transfereert meer dan 10 miljard naar Wallonië: 4 miljard aan rentelasten, 3,7 miljard in de Sociale Zekerheid, 1,5 miljard via het federaal budget en 1,5 miljard via de financiering van de gewesten. Deze transfers verhogen de loonkosten in Vlaanderen, want de Belgische economische context is bepaald niet goed. België heeft nog steeds de op twee na grootste staatsschuld van Europa, gecombineerd met de op twee na hoogste belastingsdruk. Daarbij komt dat het Belgische pensioenstelsel het zwakste isvan Europa.

Als gemeenschappen niet aangesproken kunnen/zullen worden op een stuk eigen verantwoordelijkheid zal nooit de noodzakelijke dynamiek ontstaan om het heft in eigen handen te nemen. Deze solidariteit is al decennialang aan de gang en lijkt nogal éénzijdigte worden geïnterpreteerd. Want steeds meer wordt duidelijk dat de transfers (en dan spreken we nog niet van de Europese structuursubsidies) in Wallonië niet de verwachte dynamiek opleveren die verwacht zou kunnen worden. Het zakt steeds dieper in schandalen, cliëntilisme, slecht bestuur met als gevolg een gebrek aan inzet & visie.

Het is een beetje vergelijkbaar met ontwikkelingshulp: zolang je geld blijft sturen denkt men niet na en begint men niet met het aanplanten van eigen teelten... Pas als men verplicht wordt zijn eigen boontjes te doppen, groeit het initiatief en volgt hetzelfvertrouwen en de wil om zelfstandig te opereren.

De federalisering brengt geen verbetering voor de regios want de belangrijkste hefbomen om de uitdagingen van de globalisering, de internationale concurrentie en de vergrijzing op te vangen blijven centraal. Het heeft alleen maar nadelen teweeggebracht: de complexe staatsstructuur (in Wallonië heeft men 3 minister van onderwijs), Brussel heeft meer dan 1000 lieden die zich burgemeester, schepen, OCMW voorzitter of gemeenteraadslid kunnen noemen en dat voor minder dan 600.000 inwoners... om maar niet te spreken van de torenhoge transfers.  

Maar het Manifest is niet alleen bedoeld om ondernemers en zelfstandigen objectief te informeren maar ook om ze op hun verantwoordelijkheid te wijzen. We hebben niet alleen een economische rol maar ook een sociaal/maatschappelijke. En dat wil zeggen: de waarheid onder ogen (durven) zien!

Willen we welvaart en toekomst bewaren voor onze kinderen en kleinkinderen dan moeten we kleur durven bekennen en de verantwoordelijken (politici) meer publiekelijk confronteren met de verkwisting van zoveel gemeenschapsgeld. En eisen stellen voor een ommekeer.

Alleen op die manier zal Vlaanderen een welvarende regio blijven en Wallonië uit zijn dal kunnen kruipen.

Rudi De Kerpel.



P.S.: het boek is verkrijgbaar in iedere reguliere boekhandel en ook bij de Standaard Boekhandels. Mocht het toch niet lukken een exemplaar te bekomen, dan kan je het bestellen via Azur of via Proxis.