Modelstaat ...

Iedere bedrijfsleider weet dat wanneer het even moeilijk gaat of er zich een onverwachte crisis aandient men moet focussen op de hoofdlijnen.

Als je de toestand van ons land bekijkt vanuit ondernemersperspectief kan je terecht stellen dat we eigenlijk virtueel failliet zijn. We hebben nog steeds een gigantische overheidsschuld, begrotingen die kunstmatig in evenwicht worden gehouden, een loodzwaar bestuursniveau en tot slot: geen enkel gemeenschappelijk doel.

Ooit werd ons door een ambitieuze dertiger een "modelstaat" beloofd en dit via allerlei manifesten. Hij herhaalde die belofte zelfs bij zijn eerste regeringsverklaring. Maar wie vandaag werkelijkheid onder ogen ziet, kan niet anders dan plaatsvervangende schaamte krijgen voor onze bewindvoerders.

Het wordt steeds meer duidelijk dat de veelbelovende generatie van de "nieuwe weg" vooral gebouwd is op drijfzand met een totaal gebrek aan inlevingsvermogen van wat enerzijds werkelijk leeft bij de bevolking en anderzijds het gebrek aan kwaliteit van de bestuurslui.

Het één is het gevolg van de politieke familiedynastieën, waar de familienaam belangrijker is dan de inhoudelijke kwaliteit. Het andere omdat deze politici, opgefokt door wat boekjesideologen, hun programma laten samenstellen met suggesties van hun spin-doctors, marktonderzoekers en wat men leest in lezersbrieven. Daardoor zijn de voorstellen die geformuleerd worden niet meer in functie van wat echt moet gebeuren maar om bij de volgende peiling een procentje te stijgen met als enig doel: blijven zitten!

En het gaat blijkbaar van kwaad naar erger.

Als er ooit een trofee wordt uitgereikt voor "strafbare domheid" dan wordt het drummen op het podium. Je kan jezelf toch geen "leider" noemen als je voorstellen lanceert om bijvoorbeeld de huurprijzen te blokkeren of te verwachten dat bouwgronden plots 60 % goedkoper worden… Of als je binnen een gezondheidsbeleid als een Taliban-leider de oorlog voert tegen het roken maar je voorzitter laconiek pleit voor het legitimeren van cannabis gebruik bij jongeren! Of een premie geven als werklozen willen solliciteren?!

Kan je nog van een rechtstaat spreken als gerechtszaken 15 jaar duren voor ze hun beslag krijgen? Of als je als Minister van Justitie vindt dat wie tankt zonder te betalen niet vervolgd moet worden? Of dat je als overheid zonder enige schroom toegeeft dat je niet langer de belastingsaangiftes kan controleren?

Zullen we dan toch voorzichtig hopen dat er in 2007 verandering komt?

Rudi De Kerpel.