You are hereRespect en vertrouwen!
Respect en vertrouwen!
Een recente Europese studie toont aan dat ons land niet alleen achter blijft bij het aantal nieuwe starters maar nu ook op vlak van onderzoek en ontwikkeling en dat in tegenstelling tot landen als China en de Verenigde Staten.
Hoe komt het eigenlijk dat, spijts alle inspanningen van de overheid, zoweinig jonge mensen een bedrijf beginnen en dat deze die momenteel een bedrijf runnen niet of weinig gemotiveerd zijn om te investeren in R & D?
Het probleem begint - helaas - bij diezelfde overheid. Er kan geen ondernemersprijs uitgereikt worden of men verdringt zich op het podium om de prijs te mogen uitreiken en de ondernemer te bewieroken, zeggen hoe belangrijk die wel zijn voor de samenleving… 24 Uur later echter duwt men schaamteloos op het stemknopje van het parlement om een wet goed te keuren die bv toelaat dat inspecteurs van de sociale zekerheid, op basis van een vermoeden, probleemloos het nachtkastje van de ondernemer onderste boven kan keren…
Mijn vele lezingen in scholen overtuigen mij dat vele jongeren interesse hebben om stappen te zetten naar zelfstandig ondernemerschap. velen haken echter af als ze vaststellen dat ze niet alleen zeer veel zullen moeten werken maar vooral dat ze sociaal en maatschappelijk geen enkel vangnet hebben.
De rode draad blijft immers het totaal gebrek aan respect voor de ondernemers. En dat gaat dan nog niet over de manier waarop de administratie omgaat met ondernemers, want die wijkt weinig af in zijn omgang met de gewone man in de straat. Het gaat over het slecht sociaal statuut bij falen, de vele pesterijen en discriminaties en de afgunst bij succes.
Het is toch vreemd dat men probleemloos het budget van de sociale zekerheid 4 % per jaar verhoogt terwijl men de pensioenkloof tussen zelfstandigen en werknemers niet opgelost krijgt. Waarom is de kinderbijslag voor kinderen van zelfstandigen nog steeds kleiner als deze van werknemers? Waarom krijgt een zelfstandige (na 1 maand!) 24 euro per dag als hij ziek wordt en wordt een werknemer vanaf de 1e dag doorbetaald?
Je moet over veel moed en zelfvertrouwen beschikken om de stappen naar het ondernemersschap te zetten. Daarbij zijn er weinig vluchtheuvels of valschermen om de betrokkene te beschermen bij mislukking. Waar een werkloze bv een tijdelijke schorsing kan oplopen, geldt dat niet voor een ondernemer die failliet gaat. Nog steeds worden mensen dagelijks geconfronteerd met een curator die zich het recht toeeigent om in de portemonnee van mevrouw te kijken, amper wat spullen achter te laten om te overleven en zich dan alle tijd permitteert om de zaak te regelen zonder enige transparantie of tijdslimiet. Wie als ondernemer faalt draagt daar de sporen van gedurende de rest van zijn leven net als een misdadiger. Is het dan te verbazen dat jongeren dit een weinig aantrekkelijk vooruitzicht vinden …
Je kan toch een vennootschap oprichten om je te beschermen? Natuurlijk, maar welke waarde heeft die nog als de banken je verplichten hoofdelijk borg te tekenen of de bescherming, zoals nu recent bepaald, wegvalt als de sociale zekerheid of belastingen daarop aansturen?!
Bedrijven plooien zich in alle bochten om zo aantrekkelijk mogelijk te zijn naar hun klanten en personeel, maar krijgen zelf te maken met een strakke en starre overheid. Vergunningen, taksen, belastingen, heffingen, attesten, … je kan het niet verzinnen of het bestaat, spijts alle aangekondigde administratieve vereenvoudigingen. Je moet vandaag maar eens proberen een stuk grond te vinden, een bouwvergunning te krijgen, personeel aan te werven en rendabel te exploiteren en dat binnen een redelijke termijn…
Van ondernemers wordt een buitensporige rekbaarheid en solidariteit verwacht. Zo worden bedrijven verplicht bij het jaareinde een dubbele storting van RSZ en BTW te doen terwijl de overheid schaamteloos zijn rekeningen maanden laat liggen…
Gunstig investeringsklimaat? Zo had ik 5 jaar nodig om in Vlaanderen een vergunning te krijgen om 1,25 mio euro te investeren en 10 extra banen te creëren… terwijl we in Polen binnen de 3 maand een gebouw vonden, een exploitatievergunning kregen met alles erop en eraan en we binnen de maand 80 personeelsleden konden tewerkstellen (met vrijstelling van 6 maand sociale zekerheidsbijdragen, een belastingsvoet van 19 %, onze eigen verbindingsambtenaar voor overheidszaken, etc…).
Wil men tot een echt ondernemersvriendelijk klimaat komen dan is er nood aan een masterplan dat een einde maakt aan al die frustraties, pesterijen en onlogische maatregelen.
Dat kan alleen maar succesvol uitgevoerd worden als alle bevoegdheden die met ondernemen te maken hebben overgeheveld worden naar de gewesten en gemeenschappen. Dat zijn onder meer financiën (belastingen), tewerkstelling (CAO's), sociale zekerheid (sociaal statuut zelfstandige), justitie (faillissementswetgeving, etc.) …
Het is duidelijk dat de Vlaamse regering met Yves Leterme, Fientje Moerman, Frank Vanden Broucke, Dirk Van Mechelen, elk op hun terrein, voldoende gemotiveerd en competent zijn om een antwoord te bieden aan de noden van de ondernemerswereld.
Zij kunnen echter maar de noodzakelijke herstructureringen en actualiseringen doorvoeren als ze niet langer blijven botsen tegen de muur van onwil die België (& PS) heet… Daarom is het belangrijk dat ook zij zich volmondig uitspreken voor een verregaande overdracht van bevoegdheden naar de regio's en gewesten bij de volgende verkiezingen.
Ondernemen moet weer sexy en aantrekkelijk gemaakt worden, in al zijn aspecten. Waar men vroeger ondernemer werd vanuit de (familie)traditie zijn de jongeren van vandaag kritischer, veeleisender en beter geïnformeerd.
Geef aan ondernemers wat meer waardering en respect door een kader te creëren waarin ze hun zelfstandigheid en creativiteit kunnen ontplooien zonder daarvoor hun hele hebben en houwen op het spel te zetten, laat staan hun dierbaren daarvan het slachtoffer te maken.
Dit is geen pleidooi voor "carte blanche" omtrent regels en afspraken maar wel voor wat meer redelijkheid in de aanpak. Maak een heldere, eenvoudige en transparante wetgeving die aangepast is aan de noden van de tijd, niet om de haverklap gewijzigd wordt en reeds in functie van de Europese regelgeving is. Stimuleer risico nemen maar voorzie een opvang voor wie (eerlijk) mislukt! Beloon wie werkt met redelijke belastingsvoeten zonder dat daarbij de basissolidariteit in vraag dient gesteld te worden. Geef ons de mogelijkheid om medewerkers te belonen door stimulerende maatregelen als een belastingsvrije winstdeling…
De boodschap naar de overheid is eigenlijk dezelfde als die naar de jongeren: durf risico nemen, durf vernieuwen, durf de uitdagingen aan te pakken!
Want het ene kan niet zonder het andere! De ene kan niet zonder die andere…
Laat wat meer ruimte om te doen wat we zo graag willen doen, ondernemen en welvaart creëren. Voor onszelf, onze medewerkers, voor de samenleving…
Rudi De Kerpel.
Ondernemer.
Hoe komt het eigenlijk dat, spijts alle inspanningen van de overheid, zoweinig jonge mensen een bedrijf beginnen en dat deze die momenteel een bedrijf runnen niet of weinig gemotiveerd zijn om te investeren in R & D?
Het probleem begint - helaas - bij diezelfde overheid. Er kan geen ondernemersprijs uitgereikt worden of men verdringt zich op het podium om de prijs te mogen uitreiken en de ondernemer te bewieroken, zeggen hoe belangrijk die wel zijn voor de samenleving… 24 Uur later echter duwt men schaamteloos op het stemknopje van het parlement om een wet goed te keuren die bv toelaat dat inspecteurs van de sociale zekerheid, op basis van een vermoeden, probleemloos het nachtkastje van de ondernemer onderste boven kan keren…
Mijn vele lezingen in scholen overtuigen mij dat vele jongeren interesse hebben om stappen te zetten naar zelfstandig ondernemerschap. velen haken echter af als ze vaststellen dat ze niet alleen zeer veel zullen moeten werken maar vooral dat ze sociaal en maatschappelijk geen enkel vangnet hebben.
De rode draad blijft immers het totaal gebrek aan respect voor de ondernemers. En dat gaat dan nog niet over de manier waarop de administratie omgaat met ondernemers, want die wijkt weinig af in zijn omgang met de gewone man in de straat. Het gaat over het slecht sociaal statuut bij falen, de vele pesterijen en discriminaties en de afgunst bij succes.
Het is toch vreemd dat men probleemloos het budget van de sociale zekerheid 4 % per jaar verhoogt terwijl men de pensioenkloof tussen zelfstandigen en werknemers niet opgelost krijgt. Waarom is de kinderbijslag voor kinderen van zelfstandigen nog steeds kleiner als deze van werknemers? Waarom krijgt een zelfstandige (na 1 maand!) 24 euro per dag als hij ziek wordt en wordt een werknemer vanaf de 1e dag doorbetaald?
Je moet over veel moed en zelfvertrouwen beschikken om de stappen naar het ondernemersschap te zetten. Daarbij zijn er weinig vluchtheuvels of valschermen om de betrokkene te beschermen bij mislukking. Waar een werkloze bv een tijdelijke schorsing kan oplopen, geldt dat niet voor een ondernemer die failliet gaat. Nog steeds worden mensen dagelijks geconfronteerd met een curator die zich het recht toeeigent om in de portemonnee van mevrouw te kijken, amper wat spullen achter te laten om te overleven en zich dan alle tijd permitteert om de zaak te regelen zonder enige transparantie of tijdslimiet. Wie als ondernemer faalt draagt daar de sporen van gedurende de rest van zijn leven net als een misdadiger. Is het dan te verbazen dat jongeren dit een weinig aantrekkelijk vooruitzicht vinden …
Je kan toch een vennootschap oprichten om je te beschermen? Natuurlijk, maar welke waarde heeft die nog als de banken je verplichten hoofdelijk borg te tekenen of de bescherming, zoals nu recent bepaald, wegvalt als de sociale zekerheid of belastingen daarop aansturen?!
Bedrijven plooien zich in alle bochten om zo aantrekkelijk mogelijk te zijn naar hun klanten en personeel, maar krijgen zelf te maken met een strakke en starre overheid. Vergunningen, taksen, belastingen, heffingen, attesten, … je kan het niet verzinnen of het bestaat, spijts alle aangekondigde administratieve vereenvoudigingen. Je moet vandaag maar eens proberen een stuk grond te vinden, een bouwvergunning te krijgen, personeel aan te werven en rendabel te exploiteren en dat binnen een redelijke termijn…
Van ondernemers wordt een buitensporige rekbaarheid en solidariteit verwacht. Zo worden bedrijven verplicht bij het jaareinde een dubbele storting van RSZ en BTW te doen terwijl de overheid schaamteloos zijn rekeningen maanden laat liggen…
Gunstig investeringsklimaat? Zo had ik 5 jaar nodig om in Vlaanderen een vergunning te krijgen om 1,25 mio euro te investeren en 10 extra banen te creëren… terwijl we in Polen binnen de 3 maand een gebouw vonden, een exploitatievergunning kregen met alles erop en eraan en we binnen de maand 80 personeelsleden konden tewerkstellen (met vrijstelling van 6 maand sociale zekerheidsbijdragen, een belastingsvoet van 19 %, onze eigen verbindingsambtenaar voor overheidszaken, etc…).
Wil men tot een echt ondernemersvriendelijk klimaat komen dan is er nood aan een masterplan dat een einde maakt aan al die frustraties, pesterijen en onlogische maatregelen.
Dat kan alleen maar succesvol uitgevoerd worden als alle bevoegdheden die met ondernemen te maken hebben overgeheveld worden naar de gewesten en gemeenschappen. Dat zijn onder meer financiën (belastingen), tewerkstelling (CAO's), sociale zekerheid (sociaal statuut zelfstandige), justitie (faillissementswetgeving, etc.) …
Het is duidelijk dat de Vlaamse regering met Yves Leterme, Fientje Moerman, Frank Vanden Broucke, Dirk Van Mechelen, elk op hun terrein, voldoende gemotiveerd en competent zijn om een antwoord te bieden aan de noden van de ondernemerswereld.
Zij kunnen echter maar de noodzakelijke herstructureringen en actualiseringen doorvoeren als ze niet langer blijven botsen tegen de muur van onwil die België (& PS) heet… Daarom is het belangrijk dat ook zij zich volmondig uitspreken voor een verregaande overdracht van bevoegdheden naar de regio's en gewesten bij de volgende verkiezingen.
Ondernemen moet weer sexy en aantrekkelijk gemaakt worden, in al zijn aspecten. Waar men vroeger ondernemer werd vanuit de (familie)traditie zijn de jongeren van vandaag kritischer, veeleisender en beter geïnformeerd.
Geef aan ondernemers wat meer waardering en respect door een kader te creëren waarin ze hun zelfstandigheid en creativiteit kunnen ontplooien zonder daarvoor hun hele hebben en houwen op het spel te zetten, laat staan hun dierbaren daarvan het slachtoffer te maken.
Dit is geen pleidooi voor "carte blanche" omtrent regels en afspraken maar wel voor wat meer redelijkheid in de aanpak. Maak een heldere, eenvoudige en transparante wetgeving die aangepast is aan de noden van de tijd, niet om de haverklap gewijzigd wordt en reeds in functie van de Europese regelgeving is. Stimuleer risico nemen maar voorzie een opvang voor wie (eerlijk) mislukt! Beloon wie werkt met redelijke belastingsvoeten zonder dat daarbij de basissolidariteit in vraag dient gesteld te worden. Geef ons de mogelijkheid om medewerkers te belonen door stimulerende maatregelen als een belastingsvrije winstdeling…
De boodschap naar de overheid is eigenlijk dezelfde als die naar de jongeren: durf risico nemen, durf vernieuwen, durf de uitdagingen aan te pakken!
Want het ene kan niet zonder het andere! De ene kan niet zonder die andere…
Laat wat meer ruimte om te doen wat we zo graag willen doen, ondernemen en welvaart creëren. Voor onszelf, onze medewerkers, voor de samenleving…
Rudi De Kerpel.
Ondernemer.
Labels
.jpg)
Beste Rudi,
Veel 'moed en zelfvertrouwen' daar in Polen. Dat er uiteindelijk bij de voorbije gemeenteraadsverkiezingen nog geen 200 Merelbekenaren hun stem aan jou gaven, zal wel aan 'een totaal gebrek aan respect voor de ondernemer' liggen.
Ondank is 's werelds loon.
Nieuwe reactie inzenden