You are hereGezond verstand
Gezond verstand
Met stijgende verbazing las ik het opiniestuk van Luk Sanders ('Partij van het Gezond Verstand?' DS 24 april). Zelden werd de waarheid zoveel geweld aangedaan en aangezien ik mee aan de wieg stond van LDD, moet ik reageren op die schaamteloze serie kwakkels. Eigenlijk is de rode draad doorheen het opiniestuk dat er geen geloofwaardig alternatief bestaat buiten de drie traditionele partijen. Nochtans, wie ons politiek werk van de laatste maanden analyseert, kan niet anders dan toegeven dat LDD wel degelijk maatschappelijk relevant is.
Ik geef enkele voorbeelden. Het ABX-dossier is oorspronkelijk van de hand van LDD (maar werd dan vakkundig gekaapt door Herman De Croo die het al even snel weer liet vallen). Dat geldt ook voor de btw-roof die de regering probeerde te plegen om de gaten in de federale begroting te vullen. Of de 'trein van 38 miljoen euro' die al jaren staat te rotten in één of andere stelplaats van de NMBS.
Over de naam van de partij, dan. In talloze interviews heeft Jean-Marie Dedecker benadrukt dat die werd gekozen omdat wij binnen de vier maanden een organisatie op de rails moesten krijgen en nauwelijks geld hadden. Het meest voor de hand liggend was dus naar de kiezer te trekken met een 'merk' dat iedereen kende: Jean-Marie Dedecker. Dedecker heeft zelf herhaalde malen bevestigd dat de partij na de Vlaamse verkiezingen van naam zal veranderen. Als Sanders daar dan uit concludeert dat 'Dedecker zijn persoonlijk belang hoger acht dan dat van zijn partij' heeft hij de media niet gevolgd, of hij is te kwader trouw.
Waar haalt Sanders trouwens de absurde stelling dat 'men volwaardig liberaal kan zijn en het toch oneens zijn met de voorzitter'? In ieder geval niet bij (Open) VLD. Of is hij vergeten dat niet alleen Dedecker, maar ook Hugo Coveliers, Ward Beysen en Leo Goovaerts uit de partij zijn gezet? Iedereen weet dat bij Open VLD alles wordt gecontroleerd door het nieuwe triumviraat onder de deskundige leiding van een veroordeelde (en nadien wegens verjaring vrijgesproken) strategisch directeur. Dat heeft niet te maken met democratie maar met particratie en familiecratie. Wacht maar tot Open VLD in de oppositie belandt.
Nog sterker wordt het als Sanders het over de partijwerking van LDD heeft en beweert dat de leden het niet oneens mogen zijn met de voorzitter. Wie een partijbureau van LDD heeft meegemaakt zal het bevestigen: de voorzitter krijgt lang niet altijd zijn zin en discussies verlopen vaak erg geanimeerd. Om maar te zeggen: binnen de partij wordt, na debat en overleg, naar oplossingen gezocht voor maatschappelijke problemen.
Wat meteen ook het argument tenietdoet dat Lijst Dedecker niet tot samenwerking met derden in staat zou zijn. Het verschil is wel dat LDD dat niet zal doen ten koste van alles. Als een LDD-congres bij meerderheid zou beslissen dat een standpunt fundamenteel is, dan blijft dat zo. De evolutie naar de 'compromismaatschappij' leidt er wel toe dat je voor alles wel een uitvlucht kunt verzinnen om niet te moeten participeren. Hallucinant voorbeeld was de nieuwe 'progressieve partij' die gisteren nog van oordeel was dat je met de jongeren die een politiecombi aanvallen 'eens moet gaan praten'.
Een samenleving heeft nood aan een kader en structuur, aan duidelijke afspraken en keuzes. Maar vooral ook aan het naleven en respecteren ervan. Maar dat sluit niet uit dat LDD niet bereid zou zijn een consensus na te streven om de problemen van vandaag op te lossen. Voor LDD telt het resultaat, de weg ernaartoe is ondergeschikt! De partij heeft dus helemaal geen 'democratisch probleem', en staat effectief open voor beleid.
De ideologie gaat wel degelijk verder dan de blanke, succesvolle, hooggeschoolde en succesvolle zelfstandige man. LDD bestaat uit een groep autochtone en allochtone middenstanders, werkmensen en zelfstandigen, dokarbeiders en dokters, industriëlen en arbeiders. Allen verenigd in één doel: een samenleving die naam waardig.
LDD laat geen mensen vallen die behoeftig zijn, maar pleit juist voor een betere verzorging. Maar profiteurs worden keihard de deur gewezen. Allochtonen zijn welkom als ze zich inschrijven in ons samenlevingsmodel, terwijl we wel kordaat discriminatie van vrouwen, homo's en andere minderheden van de hand wijzen die ontstaan op basis van een geloof of ideologie. LDD vindt dat mensen die zonder werk vallen een behoorlijk en beter vervanginkomen verdienen dan nu, maar gaat ervan uit dat ze actief naar een nieuwe baan zoeken. Uitkeringen zijn een vangnet, en geen hangmat! Er is dus wel degelijk een alternatief mogelijk voor de huidige politiek. Het verschil is dat het maatschappelijk belang zal primeren op compromissen die het algemeen belang niet dienen.
Als Sanders zich de moeite getroost om dit weekend af te zakken naar Antwerpen, naar het partijcongres van LDD, kan hij zelf kennis maken met een aantal vernieuwende en innovatieve standpunten rond maatschappelijke problemen.
Het baart zorgen dat een wetenschapper getuigt van zulke vooringenomenheid. Hij zou nieuwe ontwikkelingen in de samenleving objectief moeten detecteren en analyseren met een open vizier.
Rudi De Kerpel is lid van het partijbureau van LDD. www.lijstdedecker.be
Ik geef enkele voorbeelden. Het ABX-dossier is oorspronkelijk van de hand van LDD (maar werd dan vakkundig gekaapt door Herman De Croo die het al even snel weer liet vallen). Dat geldt ook voor de btw-roof die de regering probeerde te plegen om de gaten in de federale begroting te vullen. Of de 'trein van 38 miljoen euro' die al jaren staat te rotten in één of andere stelplaats van de NMBS.
Over de naam van de partij, dan. In talloze interviews heeft Jean-Marie Dedecker benadrukt dat die werd gekozen omdat wij binnen de vier maanden een organisatie op de rails moesten krijgen en nauwelijks geld hadden. Het meest voor de hand liggend was dus naar de kiezer te trekken met een 'merk' dat iedereen kende: Jean-Marie Dedecker. Dedecker heeft zelf herhaalde malen bevestigd dat de partij na de Vlaamse verkiezingen van naam zal veranderen. Als Sanders daar dan uit concludeert dat 'Dedecker zijn persoonlijk belang hoger acht dan dat van zijn partij' heeft hij de media niet gevolgd, of hij is te kwader trouw.
Waar haalt Sanders trouwens de absurde stelling dat 'men volwaardig liberaal kan zijn en het toch oneens zijn met de voorzitter'? In ieder geval niet bij (Open) VLD. Of is hij vergeten dat niet alleen Dedecker, maar ook Hugo Coveliers, Ward Beysen en Leo Goovaerts uit de partij zijn gezet? Iedereen weet dat bij Open VLD alles wordt gecontroleerd door het nieuwe triumviraat onder de deskundige leiding van een veroordeelde (en nadien wegens verjaring vrijgesproken) strategisch directeur. Dat heeft niet te maken met democratie maar met particratie en familiecratie. Wacht maar tot Open VLD in de oppositie belandt.
Nog sterker wordt het als Sanders het over de partijwerking van LDD heeft en beweert dat de leden het niet oneens mogen zijn met de voorzitter. Wie een partijbureau van LDD heeft meegemaakt zal het bevestigen: de voorzitter krijgt lang niet altijd zijn zin en discussies verlopen vaak erg geanimeerd. Om maar te zeggen: binnen de partij wordt, na debat en overleg, naar oplossingen gezocht voor maatschappelijke problemen.
Wat meteen ook het argument tenietdoet dat Lijst Dedecker niet tot samenwerking met derden in staat zou zijn. Het verschil is wel dat LDD dat niet zal doen ten koste van alles. Als een LDD-congres bij meerderheid zou beslissen dat een standpunt fundamenteel is, dan blijft dat zo. De evolutie naar de 'compromismaatschappij' leidt er wel toe dat je voor alles wel een uitvlucht kunt verzinnen om niet te moeten participeren. Hallucinant voorbeeld was de nieuwe 'progressieve partij' die gisteren nog van oordeel was dat je met de jongeren die een politiecombi aanvallen 'eens moet gaan praten'.
Een samenleving heeft nood aan een kader en structuur, aan duidelijke afspraken en keuzes. Maar vooral ook aan het naleven en respecteren ervan. Maar dat sluit niet uit dat LDD niet bereid zou zijn een consensus na te streven om de problemen van vandaag op te lossen. Voor LDD telt het resultaat, de weg ernaartoe is ondergeschikt! De partij heeft dus helemaal geen 'democratisch probleem', en staat effectief open voor beleid.
De ideologie gaat wel degelijk verder dan de blanke, succesvolle, hooggeschoolde en succesvolle zelfstandige man. LDD bestaat uit een groep autochtone en allochtone middenstanders, werkmensen en zelfstandigen, dokarbeiders en dokters, industriëlen en arbeiders. Allen verenigd in één doel: een samenleving die naam waardig.
LDD laat geen mensen vallen die behoeftig zijn, maar pleit juist voor een betere verzorging. Maar profiteurs worden keihard de deur gewezen. Allochtonen zijn welkom als ze zich inschrijven in ons samenlevingsmodel, terwijl we wel kordaat discriminatie van vrouwen, homo's en andere minderheden van de hand wijzen die ontstaan op basis van een geloof of ideologie. LDD vindt dat mensen die zonder werk vallen een behoorlijk en beter vervanginkomen verdienen dan nu, maar gaat ervan uit dat ze actief naar een nieuwe baan zoeken. Uitkeringen zijn een vangnet, en geen hangmat! Er is dus wel degelijk een alternatief mogelijk voor de huidige politiek. Het verschil is dat het maatschappelijk belang zal primeren op compromissen die het algemeen belang niet dienen.
Als Sanders zich de moeite getroost om dit weekend af te zakken naar Antwerpen, naar het partijcongres van LDD, kan hij zelf kennis maken met een aantal vernieuwende en innovatieve standpunten rond maatschappelijke problemen.
Het baart zorgen dat een wetenschapper getuigt van zulke vooringenomenheid. Hij zou nieuwe ontwikkelingen in de samenleving objectief moeten detecteren en analyseren met een open vizier.
Rudi De Kerpel is lid van het partijbureau van LDD. www.lijstdedecker.be
Labels
.jpg)
